Are you from that country?
Ik heb een gesprek met Stephen, de vice principal van een school, over een succesvol community garden project wat hij opgezet heeft. Ineens onderbreekt hij me, kijkt me indringend aan en vraagt me, of ik uit dat land kom waar die verschrikkelijke moordpartij heeft plaatsgevonden. "Norway? No, that's another country. I am originally from Holland. But the killer did refer to The Netherlands…" We praten er even over. Ik voel dat hij het er langer over wil hebben maar ik bijt me vast in mijn vragenlijstje wat ik af wil werken. Dit is mijn eerste gesprek met hem en ik ben helemaal niet bezig met het wereldnieuws. Meer, met of ik goed uit mijn Engels kom, wat best grappig is, als je bedenkt dat ik een jeugdgeletterdheid project vertegenwoordig ("ones ability to read, write and speak in English"). Wat me overigens prima afgaat.

Niet te ontwijken
Sowieso lijkt een hoop internationaal nieuws hier in Canada aan mij voorbij te gaan. Later, tijdens mijn greentea break in de Starbucks, pak ik argeloos 'The Globe and Mail', Canada's bekendste krant. Noorwegen valt niet te ontwijken. De voorpagina en een middensectie zijn gewijd aan de hel afgelopen vrijdag op Utoya Island. Ik bekijk de foto van de bloemenzee voor de Cathedraal van Oslo. Lees de stukjes over de jongeren die vermoord zijn. Het zijn korte karakteristiekjes, de portretfoto's zeggen en raken me veel meer.

Spirit van jongeren
Jongeren met idealen, passie, spirit… Ik heb veel met jongeren gewerkt. En nu in Canada komen ze gelukkig weer op mijn pad.

Ik ben ooit begonnen tijdens een jaarstage in het individueel jeugd maatschappelijk werk. Daarna was ik verantwoordelijk voor een grote jongerenwebsite. Ik schreef de educatieve teksten, beantwoordde hulpvragen, organiseerde chatsessies, hield gebruikerspanels e.d. Er volgden andere banen, met allerlei projecten om jongeren te betrekken bij de samenleving (jongeren opbouwwerk heet dat). Altijd vanuit hun perspectief en in hun leefwereld, letterlijk en figuurlijk. Ik deed dat met veel plezier, omdat het me gemakkelijk valt om contact te maken met jongeren. Hun spirit, aspiraties. En dat hoeven helemaal geen hoogdravende dingen te zijn, zoals meedoen aan een politieke jeugdraad. Integendeel. Ik kan me herinneren, dat ik tijdens een kunstproject een Marokkaans jongetje hielp zijn zelfgemaakte foto's in te lijsten. Hij had nog nooit iets ingelijst en keek me na afloop met trotse ogen aan. Het hele project, waarbij hotshots van de gemeente aanwezig zouden zijn, was voor mij al geslaagd. Van die kleine dingen…

Toekomstige leiders
De jongeren die samenkwamen op Utoya Island, waren de toekomstige leiders. Onbedorven, met idealen zoals je die kunt hebben als je jong bent. Ik bekijk de foto van Jamil Rafal Yasin. Een twintigjarig prachtig, bescheiden ogend meisje. Geboren in Irak en met haar familie de oorlog in haar land ontvlucht. Ze dacht dat ze naar een veilig land ging: Noorwegen. En ze hield van Noorwegen, was actief om het land mooier te maken, rechtvaardiger.

Schaduw
Ik voel hoe er tranen over mijn wangen glijden. Ik begrijp het ergens wel: de schaduw zit in ieder mens. Niet alleen in Breivik. In jou, in mij.

Maar hij mag nooit zo extreem de overhand krijgen, zoals in dit soort gruwelijkheden. Dat is onbegrijpelijk en alles vernietigend. Al deze jonge mensen zijn stuk voor stuk afgeslacht in hun meest passievolle, jonge energie.

Hart
Mijn hart gaat uit naar Noorwegen en de families en vrienden die dit leed moeten incasseren.

Hand in hand
Je steun betuigen op een indrukwekkende wijze kan hier.
.

Bezoek 
Van half april tot eind juni hebben we familie en vrienden uit Nederland op bezoek. Het is fijn dierbaren weer te zien! Over de beginperiode van onze emigratie schreef ik een artikel dat gepubliceerd is Spiegelbeeld Magazine. Schrijven ligt me na aan het hart.

East Sooke Park

Met mijn zus op Mt. Douglas (alsof we elkaar gisteren nog zagen…)

Zelf beleven  
Het opbouwen van een nieuw leven is een Project gebleken. Zeker, als je het na 6 maanden op een andere plek opnieuw doet. Het vraagt tijd, geduld, moed, humor, creativiteit, initiatief, doorzettings- en relativeringsvermogen, geld en energie. Ik denk dat je dat alleen begrijpt, als je de stap zelf ook gezet hebt. Dat kun je niet beschrijven; dat kun je alleen zelf beleven en ervaren.

Aangenaam
Ik vond het lastig, omdat we enerzijds op het eiland veel beter op ons plek zijn, maar toen we hier kwamen, niemand kenden. En ik had geen baan. Twee dingen, die het leven aangenaam maken: leuke mensen om je heen en een fijne baan waar je je passie in kwijt kunt. Daar moest dus energie ingestoken worden. Wellicht is een emigratie gemakkelijker, als je al een netwerk (vangnet) ter plekke hebt. Geen emigratie is met de ander te vergelijken.  

Stabiele lijn
Kortom, het heeft toppen en dalen en langzaamaan komt er een meer stabiele lijn in en ontmoeten we ook weer nieuwe mensen. We genieten van de ongerepte wilde natuur zoals East Sooke Park, Sombrio (Juan de Fucatrail), Goldstream, en dichterbij huis ( 5 minuten rijden) is Mt. Douglas een adempunt. Voor volgend weekend staat een kampeertrip in East Sooke Park gepland en we zijn lid geworden van een Outdoor club (of twee, drie…). 

Authenticiteit
Om het werk waar mijn hart ligt te continueren, maak ik kennis met Spirit Gate, achter ons huis. Ik ben onder de indruk van de paarden en heb direct een klik met Michelle, de eigenaresse. Er zit naar mijn gevoel (samenwerking) potentie in. Maar ik heb geen haast en leef, net als de Canadezen, met de dag. Ik kom er vaak om van de paarden genieten. Dieren hebben een mooie eerlijkheid, directheid en authenticiteit.  

Voet tussen de deur
Verder ben ik onlangs een nieuwe part time job begonnen. Het is een leuke afwisselende baan, die gecombineerde elementen heeft, van wat ik al in Nederland deed. Ik ben er blij mee! Eenmaal een voet tussen de deur in 'het welzijnswereldje' hier, betekent bekendheid en een goede kans om meer projecten binnen halen. Er is een intensieve banenjacht aan vooraf gegaan…

Job search
Ik word om 10 AM gebeld, of ik een uurtje later op jobinterview (schoolfotograaf) kan komen. In de Tim Hortons. Ik verbaas me steeds minder over de Canadese gebruiken; vind ze zelfs prettig. Het informele, relaxte, "island-style life". Mijn zus en haar vriend zijn op dat moment ook in Victoria, dus het is even snel plannen wisselen. Het gesprek heeft voorrang. Het is een van de 6 jobinterviews die ik afgelopen maand heb. De job als Censusmedewerker (bevolkingsonderzoek) van Statistics Canada vereist een enigszins wiskundige test. Die vindt plaats in een prachtig heritage building in de stad. Het oplezen van alle aansprakelijkheids vrijwaringen en safety procedures (in case of the Big One, a fire, a flood, an emergency, when you need 'to go', if you get sick/crazy, etc), duurt langer, dan de tijd die we hebben om de sommetjes te maken. Uiteindelijk is het na een ander jobinterview raak: ik word aangenomen en kan direct aan de slag.

Hieronder een paar foto's van de afgelopen maanden.

Zonsondergang in Sooke na een gezellig kampvuur/bbq met mede emigranten…

Becher Bay, East Sooke Park

Whale watching; de orka laat zich juist aan de andere kant van de boot zien (waar ik toevallig alleen sta)

Sealion bij hetzelfde park

1 juli is Canada Day… de verjaardag van Canada 

Ons 'huishertje' heeft twee kleintjes gekregen. Na een aantal dagen voorzichtig wederzijds aftasten, mag ik op 2 meter afstand komen… Ze zijn voortdurend om ons huis. Dat vraagt om een mooi filmpje: 

Hmm, mango peels from the compost bin…

Victoria Pride