Onderstaand stuk schreef ik (Chantal) onlangs voor mijn praktijksite maar ik vond het voor hier ook toepasselijk.
Peace of mind
Wat is belangrijk in het leven? Is het je werk, je auto, je geld, je gezondheid, je iPod of je Blackberry? Ja, dat is allemaal belangrijk. Ik vind mijn werk heerlijk, ik ben vrij, creatief en straks in Canada komt er weer wat nieuws waar ik me op verheug. Een eigen auto heb ik nooit gehad maar die komt er straks ook. Ik ga 30 minuten rijden van de stad wonen, middenin het bos, en in de winter is een 4-wheel drive daarom noodzakelijk. Maar je snapt wel waar ik naartoe wil. Relaties vanuit het hart, communicatie vanuit het hart met mezelf en alles om mij heen. Peace of mind. Dat is voor mij het belangrijkst. En niet uit te drukken in waarde.
Droom waarmaken
Sinds ik in het emigratieproces zit, besef ik dat nog meer. Het is daarbij alsof ik een beetje dood ga, terwijl ik er straks nog ben. People open up to me. Alsof ze nog wat laatste persoonlijke dingen willen zeggen voordat ik vertrek. Dat is ontroerend. Ik ben me de afgelopen maanden ontzettend bewust geworden, wat een leuk leven ik heb en wat een bijzondere mensen daar in zijn. Ik bekijk ze met andere ogen. Als ik vertel dat ik emigreer, is het alsof ik iets diep in hen raak. Ik zie sommigen denken: "Hm, jij volgt dus je hart, gaat je droom waarmaken… hoe zit dat eigenlijk bij mij?" Als je jezelf bent, en laat zien, nodig je de ander uit om ook zichzelf te zijn. Dan is het veilig. Natuurlijk valt er een hoop cynisch' te zeggen over groener gras enz. Maar als je altijd in je ratio en angsten blijft hangen, zul je ook niet veel anders oogsten.
Nooit vergeten
Periodes van enorm veel energie op alle niveau's wisselen zich momenteel af met periodes, dat ik fysiek erg moe ben. En dus mijn rust neem. Veel slaap of heerlijk alleen ben in de natuur. Of een combinatie van die twee… En ik ga niet weg. Niet echt. Ik ga naar een ander land. Voor mij voelt het als het beloofde land. Zo lang als ik me kan herinneren (en dat is heel lang), heb ik in een huisje in de bossen willen wonen. Een eenvoudig leven, in synchroniciteit met de natuur en de elementen. In mijn pubertijd las ik 'Walden' van de Amerikaans filosoof en transcendentalist Thoreau. Dat raakte me enorm. Ik ben het nooit vergeten. Ik wilde mijn eigen 'Walden' crexebren. Minder spartaans (graag met een snelle internetverbinding 
), maar toch. Om daarmee af te sluiten:
"Ik ben in het bos gaan wonen
Omdat ik bewust wilde leven en ervaren
wat de natuur mij te vertellen heeft
en niet als ik dood ga
tot de conclusie te komen
dat ik niet heb geleefd."
x93I went to the woods because I wanted to live deliberately,
I wanted to live deep and suck out all the marrow of life,
To put to rout all that was not life and not when I had come to die
Discover that I had not lived.x94
Bron: Henry David Thoreau, Walden, or: Life in the woods
